قورباغه‌لیسان سپاه پاسداران

قورباغه‌لیسان سپاه پاسداران

  

سم قورباغه! فاش شده است که علت مرگ الکسی ناوالنی، چهره مخالف روس، اپیباتیدین بوده است؛ سمی عجیب که از ترشحات قورباغه‌های آمریکای جنوبی به دست می‌آید.

انسان‌های درست‌اندیش از این روش هولناک ترور سیاسی شوکه خواهند شد. اما متأسفانه یک نهاد ایرانی وجود دارد که واکنش آن به افشای مسمومیت ناوالنی با سم قورباغه، کمتر از انزجار و بیشتر شبیه «بزن بریم» بوده است.

آن نهاد، دانشگاه امام حسین است (IHU یا دانشگاه جامع امام حسین)، مؤسسه تحقیقاتی و آموزشی متعلق به هیچ‌کس جز سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران – همان IRGC بدنام. قاتلان معترضان؛ زندانی‌کنندگان خارجی‌های بدشانس؛ شکنجه‌گران مخالفان؛ خلاصه جماعتی به‌اصطلاح «خوب».

پیش‌تر درباره تحقیقات این دانشگاه در زمینه فیزیک هسته‌ای و سلاح‌های شیمیایی پیشرفته نوشته‌ایم و اشاره کرده‌ایم که این دانشگاه به‌عنوان یک مرکز جایگزین تخصص در حوزه سلاح‌های کشتار جمعی در کنار SPND عمل می‌کند؛ ستاره اصلی در منظومه مؤسسات تحقیقاتی کشتار جمعی ایران. نمودار ونِ فعالیت‌های SPND و دانشگاه امام حسین در حوزه‌های مشترکی مانند پاک‌سازی خاک‌های آلوده از تأسیسات هسته‌ای مخفی و همچنین کسب درآمد از طریق تولید واکسن‌های مشکوک کووید هم‌پوشانی دارد.

امروز قصد داریم افراد کلیدی در دانشگاه امام حسین را که روی سلاح‌های بیولوژیکی کار می‌کنند افشا کنیم. این دانشمندان عمر حرفه‌ای خود را صرف پرورش و شناخت سموم و باکتری‌ها کرده‌اند؛ چه انواع شناخته‌شده (سیاه‌زخم، ریسین) و چه گونه‌های جدید (که خواهید دید). و این کار را نه برای اهداف خیرخواهانه انجام می‌دهند.

سموم و زهرها و میکروب‌ها، وای بر ما

مدتی را صرف بررسی مقالات پژوهشی منتشرشده در دهه گذشته توسط اساتید دانشکده علوم پایه دانشگاه امام حسین کرده‌ایم که با کمی جست‌وجو به‌صورت آنلاین در دسترس هستند. صادقانه بگوییم، این مجموعه پژوهشی بسیار نگران‌کننده است.

تعداد بالای عوامل بیماری‌زا که مورد توجه این دانشگاه هستند، نخستین جنبه‌ای است که ما را نگران می‌کند. در جدول زیر، ۱۲ نفر از برجسته‌ترین زیست‌شناسان این دانشگاه را انتخاب کرده‌ایم و عوامل بیماری‌زایی را که هر یک درباره آن‌ها پژوهش منتشر کرده‌اند، مشخص کرده‌ایم.

این واقعاً منوی مفصلی است. از جنبه مثبت – هیچ کار منتشرشده‌ای درباره سموم قورباغه‌ها وجود ندارد! مطمئنیم هر مخالفی که بر اثر یک تزریق سم ماهی سنگی توسط سپاه پاسداران با مرگی دردناک از بین برود، خوشحال خواهد بود که هیچ قورباغه‌ای در روند حذف او آسیب ندیده است.

دومین جنبه‌ای که ما را نگران می‌کند این است که شواهدی از کار روی سامانه‌های انتقال عوامل بیولوژیکی وجود دارد. ایران به‌وضوح به عوامل بیولوژیکی برای استفاده به‌عنوان ابزارهای ترور در فاصله نزدیک علاقه‌مند است – احتمالاً با الهام از چتر معروف ریسین یا حوادث اسپری گوش حماس. و خوشبختانه، کار روی روش‌های انتقال برای ترور بیولوژیکی می‌تواند تحت پوشش توسعه سامانه‌های انتقال واکسن، مانند اسپری‌های بینی، انجام شود. این فقط یک نمونه از میان بسیاری است که می‌توانید در آثار نویسندگان IHU پیدا کنید.

سومین جنبه‌ای که ما را نگران می‌کند این است که این‌ها واقعاً آدم‌های باهوشی نیستند. خروجی پژوهشی IHU پر است از مقالات عجیب‌وغریب مثل این بررسی مزایا و معایب داتورا، گیاه توهم‌زایی که محبوب نوجوانانی است که پول خرید علف ندارند. و بدتر هم می‌شود: اینجا یک مقاله وجود دارد که حرف ناگفته را آشکارا بیان می‌کند، با عنوان «نقش بیوتروریسم در تغییر موازنه قدرت از طریق ترور افراد در دولت‌ها». چنین نابغه‌هایی واقعاً نباید با سموم و باکتری‌های در حد تسلیحاتی کار کنند.

پرسش‌های متداول IHU

می‌دانیم که حجم اطلاعات زیاد است. و می‌دانیم که سؤال‌هایی دارید.

اما صبر کنید – حتماً این کارها صرفاً ماهیت دفاعی دارند! هر کشوری حق دارد از پیشرفت علمی برای محافظت از شهروندانش در برابر بیماری‌های ناشی از باکتری‌ها یا سموم استفاده کند.

بله، آن سازمان خیریه انسان‌دوستانه معروف که همان سپاه پاسداران است. می‌توان پذیرفت که این کارها واقعاً ماهیت دفاعی دارند، اگر فرض کنید که سپاه الف) با حسن نیت عمل می‌کند و ب) به حفاظت از شهروندان ایران علاقه دارد. ما می‌گوییم که برخورد مرگبار سپاه با معترضان در اعتراضات اخیر به‌خوبی این فرضیه را رد کرده است.

اما صبر کنید! حتماً دانشمندان سپاه آن‌قدر احمق نیستند که کارشان درباره سلاح‌های بیولوژیکی را در اینترنت منتشر کنند.

هستند، این کار را کرده‌اند، و به این کار ادامه خواهند داد. و این‌ها فقط پژوهش‌های غیرطبقه‌بندی‌شده هستند – تصور کنید چه کارهایی با مهر «محرمانه» یا «کاملاً محرمانه» در حال انجام است.

اما صبر کنید! IHU یک کمیته اخلاق دارد! حتماً اجازه چنین کارهای پلیدی را نمی‌دهد.

شوخی نیست، واقعاً یک کمیته اخلاق در IHU وجود دارد، همان‌طور که این مقاله به آن اشاره می‌کند. ما حتی توانستیم عکسی از یکی از جلسات اخیر آن به دست آوریم:

 

  بیایید امیدوار باشیم که آن‌ها اشتباه نکنند و هنگام شروع بارش بمب‌ها روی IHU در جلسه نباشند. تا دفعه بعد!

پ.ن.: برای منابع به نسخه انگلیسی مراجعه کنید.

Comments

Popular posts from this blog

Mohsen Fakhrizadeh in HD

New sanctions, same old SPND

Iran's Yellowcake Submarine is back on the cards

AMAD Man of the Month: SPND's Ahmad Haghighat Talab (احمد حقیقت طلب)

Amad Men: Mohammad Mehdi Tehranchi

The giant steel balls of Saeed Borji

Mohsen Fakhrizadeh creeps into the limelight

شرکای جرم

Heavy Metal in Tehran

Sadra Cognitive Research Center: where SPND gets their freak on